باز آمــــدم به طــوس، به شهـر و ديار دوست
شهر شهــــادت و حــــرم مشــــكبار دوست

شهــرى كه هســـت قبــــله‌ي عشــاق و عارفان
شهرى كه هست مشتهـــر از اشتـــهار دوسـت

شهـــر وفـــا و طــور لــــقا مشهـــد رضـــا
دارد شرافـــت از شـــــرف و اعتبـــار دوست

ز آن طـــوس گشتــه شهـــره آفــاق كاندر آن
گرديـده دفــــن، پيــكر پر افتـــخار دوســت

ساعت ۳ بامداد سه شنبه رسیدیم مشهد، جا هم رزرو کرده بودیم اما وقتی رسیدیم اونجا دیدیم حسابی به حرم دوره، چشمتون روز بد نبینه ، توی اون سرمای به شدت استخون سوز سحرگاه مشهد،  دور و بر حرمو زیر و رو کردیم تا آخر سر یه سوئیت متوسط  پیدا کردیم.

 

ظهرها نماز توی صحن ها خیلی لذتبخش بود و آدم دوست داشت ساعت ها زیر آفتاب، رو به حرم بشینه و چشم از گنبد و بارگاه آقا برنداره

 

 

گنبد زردش همه ی دلایِ عاشقو زیر پرچمش جا داده

 

هر ساله در شب ۲۳ ذیقعده که به روایتی شب شهادت امام رضاست، هیأت محبان العباس تهران در حسینیه ای قدیمی واقع در یکی از فرعی های کوچه بازار سرشور مشهد مراسم عزاداری قشنگی برگزار میکنه و چند سالیه که قسمت ما میشه که با جمع رفقا در این مجلس شرکت کنیم. امسال هم جلسه با سخنرانی استاد جاودان در مورد محبت و معرفت اهل بیت شروع شد.

بعد هم عزاداری با مداحی حاج ماشاءالله عابدی و چند تا از شاگردهای جوون ایشون و نیز آقای نورایی برگزار شد و مراسم با اطعام، به پایان رسید

 

صحن قدس

 

یکی از چلچراغ های زیبای حرم

 

روز زیارتی شلوغ ترین روز سفر بود. بعد از ظهرش هم حاج محمد رضا طاهری در رواق امام خمینی زیارت جامعه کبیره رو قرائت کزد. شب ها هم در همین رواق استاد هاشمی نژاد منبر می رفت و جای همگی خالی صبح جمعه همونجا حاج محمود کریمی چه دعای ندبه ای خوند ...  

 

 

به جز گروه ۷ نفره ما چند گروه دیگه از دوستان جمارونی همزمان با ما به مشهد اومده بودن و خلاصه جمعمون حسابی جمع بود. گهگاهی هم به سوئیت های همدیگه سر میزدیم و دید و بازدیدی به عمل میاوردیم.

به عنوان مثال این عکس یادگاری رو در یکی از همین مهمونی ها در کنار دوستان گرفتیم

 

یادش بخیر زیارتنامه های قدیمی حرم که حالا کمتر به چشم میخورن

 

صحن عتیق یا سقاخونه اسماعیل طلایی پر طرفدارترین صحن حرمه

 

یه روز که بعد از نماز صبح توی حرم مونده بودیم، شاهد برگزاری مراسم مخصوص جاروکشی خدام بودیم

 

این مسجد گوهرشاد هم با اون گنبدش خیلی دلبری میکنه. فکر کنم اینقدر عکس از گنبد گوهرشاد گرفتم که در روزهای آینده فقط یه آلبوم گوهرشاد توی وبلاگم کار کنم

 

صحن جامع رضوی بعد از نماز ظهر و عصر

 

 بر مزار بعضی از علمای مدفون در حرم هم فاتحه ای خوندیم. بقعه ای که بالای سر کبوترها میبینید، آرامگاه مرحوم طبرسی است

این هم سنگ نشان مزار مرحوم آیت الله حاج شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی که حتما کرامات ایشون رو شنیدید. پیدا کردنش هم خیلی راخته. توی صحن سقاخونه جایی که عده زیادی از زنها جمع میشن و قرآن و مفاتیح به دست مجال نزدیک شدن مردها به اون محل رو نمیدن. ما که رفتیم چون کلّه ی صبح بود اندکی خلوت تر بود و الّا به این راحتی ها نمیشه از سد خانمها گذشت و دستی به این سنگ کشید 

و این، سنگ نشان مقبره مرحوم علامه محمد تقی جعفری رحمة الله علیه، واقع در دارالزهد

 

عکس یادگاری در کنار دوستان عزیز آقا مجتبی عرفانی و امیرحسین تیموریان - صحن جامع رضوی

 

صحن گوهرشاد - لحظات خداحافظی

امان از این شب آخر ، امان از زیارت وداع که عین لحظه جون دادن میمونه ...

 

 هر شب در خيال خويش
ضريحت را
با آب ديدگانم غبارروبى مى كنم
و با نسيم
كبوتران ضريحت را
در ديدگانم
مجسم مى كنم
و بر گنبد طلايى ضريح تو
طواف مى گذارم
چشم هايم شيدا
براى يك لحظه
يك ثانيه
حضور صميمى ات را
در ضريح ترسيم مى كند
و من
بى قرار مثل يك قطره حباب
رنگين ترين رؤيا و مجنون ترين مجنون
مى گردم
و از خطوط سبز تخيل
بر وادى عشق تو گام مى نهم
و در سفر به نزد تو
يا غريب الغربا!
حكايت هاى خسته جانم را بازگو مى كنم
و كبوتر ذهنم را
از حرم تنگناى خويش
بر وادى عشق تو رهسپار مى گردانم

شعر از محبوبه باقرى آزاد