شمیران

یادواره شهدای شمیران و مراسم مسلمیه

shemiran — Fri, 27 Nov 2009 10:06:18 GMT

جمعه ۶/۹/۸۸

دیشب،به همراه جمعی از دوستان ابتدا در یادواره شهدا شرکت کردیم و بعد هم برای مراسم مسلیمه به حرم حضرت عبدالعظیم رفتیم.

یادواره شهدا به مناسبت گرامیداشت یاد و خاطره ۳۰۰ شهید حوزه ۱۳۷ رمضان که تقریبا شامل غرب منطقه شمیران یعنی محله های جماران و نیاوران و حصاربوعلی و کاشانک و جمال آباد و ... میشه، در حسینیه نیاوران برگزار شد. حسینیه نیاوران هم که به خاطر قدمت و زیبایی خاصش بسیار مشهوره و حتما سریال "شب دهم" که توی این حسینیه فیلمبرداری شده بود رو به خاطر دارید.

مراسم در مجموع خوب برگزار شد و دوستان زحمت کشیده بودن، بخصوص حضور مردم با سلایق مختلف در مراسمی که توسط بسیج برگزار می شد چشمگیر بود و در تجدید دوستی و صمیمیت مردم و ترمیم ناراحتی های بعد از انتخابات که موجب کدورت هایی در بین اقشار مختلف و حتی جدایی رفقای قدیمی و اهالی محله ها شده بود، بی تأثیر نبود. البته مراسم تنوع زیادی نداشت و فقط از شیوه بازخوانی و روایت گویی حوادث دفاع مقدس و چند فراز نمایش گونه رزم و شهادت بسیجیان، استفاده شده بود و از لحاظ بصری و نمایشی خیلی جذابیت نداشت، گرچه همین قدر هم برای بچه های کوچک و نوجوانها انگار خیلی جالب بود چون با هیجان و علاقه از اول تا آخر مراسم رو دنبال می کردن.

در اینگونه مراسم ها که عموم مردم با سلایق مختلف برای احترام به شهدا و بسیج شرکت میکنن، گرچه روشنگری و بیان تضادهای جبهه حق و باطل برای تنویر افکار عمومی لازمه اما بیان مصادیق و بخصوص اسم بردن از اشخاص، جز پایین آوردن شأن مراسم و دلگیری برخی از حضار سودی نداره و باعث میشه هدف اصلی مراسم که تبلیغ و ترویج خط ولایته و اثبات حقانیت جبهه حق، به حاشیه بره. متأسفانه این اتفاق دیشب برای دقایقی در یادواره شهدا اتفاق افتاد و گرچه همه حرفهایی که بیان میشد حقیقت داشت و سندهای باطل بودن جماعت فتنه رو نشون میداد ولی کاملا بیجا و به دور از شأن مجلس بود. وقتی تحت نام ولایت و شهدا و بسیج، کثیری از مردم منطقه که در انتخبابات هر کدوم سلیقه متفاوتی داشتن، صمیمانه دور هم جمع میشن، باید مراقب بود که با بد سلیقگی، اختلاف افکنی نکنیم.

خُب مشابه این قضیه رو در مراسم مسلمیه دیشب هم شاهد بودیم. طبق رسم دیرینه و زیبایی که سالهاست اجرا میشه، تعداد زیادی از هیأت های مذهبی تهران در سه شب متوالی از شب شهادت امام محمد باقر تا شب شهادت حضرت مسلم، به حرم حضرت عبدالعظیم حسنی میرن و به عزاداری می پردازن.

دیشب جمعیت بسیار زیادی از عزاداران و عموم مردم برای این مراسم در حرم سیدالکریم جمع شده بودن. دسته های عزاداری به نوبت از بازار وارد حرم میشدن و مداحان به ترتیب به ذکر مصیبت می پرداختن تا اینکه نوبت به حاج حسین سازور رسید، مداحی که بنده شخصا علاقه زیادی به سبک و صداش دارم. اما حاج حسین یه دفعه وسط مداحی و اوج حال مردم، به اصطلاح زد توی جاده خاکی و شدیدا به سر کرده های فتنه اخیر حمله کرد و شعر جالبی هم در ذمّ اونها بخصوص شیخ اصلاحات خوند. ولی آیا ایشون با این کار به هدف اصلی خودش که روشنگری در مورد باطل بودن جماعت فتنه گر و تأکید بر دفاع از ولایت بود رسید؟ به نظر من خیر. چرا؟ چون ذکر مصادیق و توهین به اشخاص ولو جماعت فتنه گر، اصلا در شأن چنین مراسمی نیست. شما میخوای بر حقانیت ولایت و بی مقدار بودن مخالفین جبهه حق تأکید کنی، ایرادی نداره، اما با چه لحنی؟ در چه زمانی؟ در چه مکانی؟ در چه جمعی؟ در بین مردمی که با سلیقه های مختلف،تحت بیرق حسینی در کنار هم ایستاده اند!؟

به هر حال از نظر من ورود صریح به مسائل سیاسی در مراسم و هیأت ها قطعا مفسده های بزرگی در پی داره و در نهایت به نفع دشمنان تشیع و ولایت تموم میشه.

مداحی حاج حسین سازور در مسلمیه ۸۸

ضمنا عید قربان مبارک.

در همین زمینه :

گزارش تصویری مراسم مسلیمه (1)

گزارش تصویری مراسم مسلیمه (2)

گزارش تصویری مراسم مسلمیه (3)

گزارش تصویری مراسم مسلمیه (4)

مردی که دلش به سپیدی صبح بود

shemiran — Tue, 24 Nov 2009 09:23:18 GMT

سه شنبه ۳/۹/۸۸

حاج محمد جشنی تهرانی که یکی از مبارزین و فعالان دوره انقلاب در شمیران و از یاران نزدیک مرحوم استاد صبحدل هستند، یادداشتی در رثای استاد، برای نشریه "جماران" نوشته اند که متن آن را می خوانید.

استاد حسین صبحدل دلی داشت به لطافت سپیده دم، آرام و متین و خدمتگزار آستان قرآن کریم. در قرائت قرآن صوتی زیبا داشت و در آموزش استادی فهیم بود. در مسند داوری مسابقات قوی و کاردان ظاهر می گشت و استاد توانای دستگاههای نغمات آوازهای ایرانی بود.

کجا فراموش می شود مناجات های زیبا و غم انگیزش در سال های 49 و 50 در حسینیه ارشاد، خصوصا در شب های قدر. نوای دلنشین او یار تنهایی ها و نوازشگر دل غمگین مرحوم دکتر علی شریعتی بود و همسفر آن عزیز در زیارت خانه خدا و مدینه منوره.

سرودهای اوائل انقلاب را به یاد دارید؟ خمینی ای امام، 17 شهریور، سرباز، 13 آبان و ... . همان سروده های برادر شاهنگیان با اجرای برادرانی که هنوز هم بعضی از آنها ناشناخته هستند از جمله مرحوم حاج عباس صالحی و مرحوم حاج حسین صبحدل و ... .

یارانش به خوبی به یاد دارند جلسات دعای سمات عصرهای جمعه او را با حضور شاعر توانا و متعهد مرحوم حجت الاسلام شفق امام جماعت محله نظام آباد، و جمعی از دوستان از جمله برادر عزیز مرحوم حاج حسین بحیرایی، شهید حسینعلی غیاثی و ... .

استاد و مربی آموزش قرآن کریم در سال های اول انقلاب در هیأت فاطمیه جماران. از علاقه مندان به شهید بزرگوار و طلبه علوم دینی، غلامحسین عرفانی دیگر مربی قرآن هیأت و متأثر از شهادت این عزیز، چرا که او را هم مربی قرآن می دید و هم عامل به قران. روح بلندشان با شهیدان کربلا محشور باد.

توصیه فراموش نشدنی استاد به برادران هیأت فاطمیه و همه طالبان آموزش قرآن این بود که « کثرت تلاوت قران مد نظرتان نباشد، فهمیدن قرآن را اهمیت بدهید. کم بخوانید اما بفهمید.»

و کلام آخر اینکه بدون تردید خدمات ارزنده و ماندگار ایشان در واحد برنامه های مذهبی صدای جمهوری اسلامی ایران هرگز فراموش نخواهد شد و به یقین نوازشگر و صفابخش دل های سحرخیزان و شب زنده داران خواهد بود.

خداوندا این مؤذن خوش آواز و استاد و مربی قران کریم را با نبی مکرم اسلام و عترت طاهرینش علیهم السلام محشور بفرما.

ناگفته هایی از یگانه ی دوران

shemiran — Sun, 22 Nov 2009 11:42:18 GMT

یکشنبه ۱/۹/۸۸

اخیرا ویژه نامه نشریه "یادآور" در مرود امام خمینی رو مطالعه می کردم، خاطرات جالب و ناگفته ای در مورد آن یگانه ی دوران از زبان نزدیکان امام نقل شده بود که حیفم اومد شما هم نخونید.

« ذوق ایشان (امام) به عطر و عطریات، آن هم چه نوع عطری؟ مدرن ترین و شیک ترین عطرها! در سال ۵۶ مزون فی جی عطر تازه ای را به بازار فرستاده بود که من خریدم و با خودم بردم نجف... به احمد آقا گفتم ... شما ببر به آقا بده ... شب خانم ها آمدند و گفتند : "آقا! این عطر زنانه است و شما نباید بزنید." امام گفته بودند :"این کلاهی است که شماها سر ما مردها می گذارید. هر چیز لطیف و خوشبوئی را می گوئید زنانه است. نخیر! من همین را می خواهم، باشد.»

یا لطائف روحی که داشتند و شوخی هایی که می کردند مثلا:

« یک بار خانم امام برای مدتی به مسافرت می روند و به پیرزنی به نام حاج اقلیم، خواهر حاج عیسی، می گویند شب ها رختخوابت را جلوی در اتاق آقا بینداز که وقتی برای نماز بیدار می شوند، چراغ را روشن کنی و مراقب باشی. سال ۶۵ بود و حال امام هم زیاد خوب نبود. خواهرم (همسر حاج سید احمد خمینی و عروس امام) می گوید یک روز صبح که رفتم نزد آقا، امام گفتند : "خانم رفته اند مسافرت و حاج اقلیم را گفته اند بیاید اینجا." گفتم :" آقا اختیار دارید! می خواستید بگویند سوفیالورن بیاید!" امام گفتند : "این کارها از داداش تو بر می آید. اینها چنین خیرهائی ندارند!" »

(ص ۱۱۰) به نقل از دکتر صادق طباطبائی

« یک روز در یک جلسه عمومی، فردی آمد و با آب وتاب، شعری را خواند که سرشار از مدح و تعریف امام بود. هنوز اشعار وی به پایان نرسیده بود که یکی از حضار گفت: آقا برای این گونه اشعار صله نمی دهدها! و خود امام نیز به سراینده اشعار گفتند: خیلی خوب آقا، بس است دیگر! و با این برخورد نشان دادند که از مدیحه سرایی اشخاص در مورد خود، خوششان نمی آید. » (ص ۱۲۸)

« یک روز تابستان، آیت الله خمینی به قسمت بیرونی (منزل) آمده بودند و مگس در اتاق زیاد بوده و مایه زحمت حاضران شده بود. برخی از افراد در صدد بر آمدند مگس ها را با هر وسیله ای بکشند. آقای خمینی فرمودند " نه، آنها را نکشید، بلکه از اتاق برانید" سپس عبای خویش را برداشته و با آن، به آرامی مشغول راندن مگس ها شده بودند. » (ص ۱۲۹)

« (در یکی از مهمانی های مرحوم آیت الله شیخ حسین لنکرانی که قبل از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ به افتخار امام در باغی در کرج بر پاشده بود ) همان روز طرف های غروب بین حضار، یک مسابقه تیراندازی با تفنگ بادی برگزار شد که امام هم نهایتا در آن شرکت جستند، یک قوطی کبریت (یا جعبه سیگار) گذاشتند و قرار شد از فاصله حدودا هشت متری به آن شلیک کنند. به نظرم می اید روی قوطی کبریت (یا جعبه سیگار) عکسی از تاج وجود داشت و افراد همان را نشانه می گرفتند! در خلال تیراندازی، امام نیز اظهار تمابل کردند که در تیر اندازی شرکت کنند. تفنگ را در دست گرفتند و گفتند ببینم و ۵ تیر پشت سر هم شلیک کردند که همگی به هدف (تاج شاهنشاهی) اصابت کرد. » (ص ۱۳۱)

فقط یک دقیقه ...

shemiran — Fri, 20 Nov 2009 09:38:18 GMT

جمعه ۲۹/۸/۸۸

امروز حاج مهدی قاسمی در جلسه نهج البلاغه می گفت :

« ما که حتی در نمازهایمان هم از خدا غافلیم و به فکر امور دنیا و کار و زندگی مان هستیم، سعی کنیم از این به بعد حداقل روزی یک دقیقه به یاد خدا باشیم. این روزی یک دقیقه، در هفته می شود ۷ دقیقه، در ماه میشود ۳۰ دقیقه و در سال میشود ۳۶۵ دقیقه. بعد ببینیم این یاد خدا چه نشاط و امیدی به روح ما و به زندگی ما می بخشد »

و حدیثی هم خواند از رسول اکرم که فرموده اند : « خدا در دنیا بهتر از عاقیت و یقین به کسی نداده است، پس از خدا همواره این دو چیز را بخواهید : یقین و عافیت »

امامزاده صالح / امروز ظهر

مرگ و حیات غیر طبیعی

shemiran — Wed, 18 Nov 2009 09:14:18 GMT

چهارشنبه ۲۷/۸/۸۸

قبلا حدیثی از آقا جواد الائمه علیه السلام دیده بودم به این مضمون که " آنقدر که آدمیان به خاطر گناه و معصیت می میرند، به مرگ طبیعی از دنیا نمی روند و آنقدر که انسانها به وسیله نیکی و احسان به دیگران، ادامه حیات پیدا می کنند، به وسیه عمر طبیعی باقی نمی مانند"

به زبون خودمون یعنی گناه باعث مرگ زودرس میشه و نیکی و خوبی باعث طول عمر. من مصداق این روایت رو دور و بر خودم دیده ام. همین امسال دیدم مرگ زودرس و ناگهانی فردی رو که باعث دلشستگی عمیق و تحقیر یک انسان جلوی چشم بقیه شده بود. و باز دیدم طولانی شدن غیر طبیعی عمر پیرمردی که در بین اقوام و آشنایان به خوبی معروف بود و هیچ وقت صله رحم رو ترک نمی کرد.

درود خدا بر بزرگوارانی که این کلمات تأمل برانگیز و حکمت آموز از دهان مبارکشون صادر شده. سالروز شهادت میوه دل امام رضا رو به همه شما دوستان عزیز تسلیت عرض میکنم.

میدون هروئینی!

shemiran — Mon, 16 Nov 2009 08:47:18 GMT

دوشنبه ۲۵/۸/۸۸

سوار اتوبوس بودم. یه جوون افغانی اومد بالا و پرسید : این ماشین میدون هروئینی هم میره؟

ملت هاج و واج به هم نگاه کردن و پرسیدن کجا؟

گفت : میدون هروئینی .

ملت از خنده روده بُر شدن. کاشف به عمل اومد که منظور افغان، میدون هروی بوده!

آلبوم سفر مشهد

shemiran — Sat, 14 Nov 2009 18:07:18 GMT

شنبه ۲۳/۸/۸۸

همسفر فرشته ها شدم من / زائر مشهد الرضا شدم من

بس که دلم عطر اجابت گرفت / مثل قنوت ، مثل دعا شدم من

با دستایی که رنگ اعجاز داره / طلا نه بلکه کیمیا شدم من

از آب سقاخونه که چشیدم / مثه لاله عباسی وا شدم من

نمی دونم اینجا زائر حضرت / یا زائر خود خدا شدم من

عرض سلام و ارادات. سفر مشهد ما که مدتها انتظارشو رو می کشیدیم به سرعت برق و باد گذشت و نمیگم دست خالی برگشتیم ـ که سلطان کسی رو دست خالی بر نمیگردونه ـ اما اونطور که باید و شاید از این سفر استفاده نکردیم و حالا حسرت می خوریم. حیف ...

بگذریم. مشهد که از بس شلوغ بود انگار عید نوروز، ما تصور میکردیم امسال اکثر مشتاقان حضرت ثامن الحجج، برای روز میلاد یعنی ۸/۸/۸۸ میرن مشهد و دیگه ایام زیارتی مشهد خلوت میشه اما زهی خیال باطل. نزدیک شدن به ضریح که غالبا امری محال بود.

به هر جهت نائب الزیاره بودیم از طرف همه دوستان عزیز و سلام رفقا رو به محضر آقا ابلاغ کردیم.

بعضی از عکس هایی که توی این سفر گرفتم رو اینجا می تونید ببینید.

خدا کند که نگوید بیا بگیر و برو ...

shemiran — Mon, 09 Nov 2009 08:58:18 GMT

دوشنبه ۱۸/۸/۸۸

تا حالا بیشتر از 50 بار رفته ام مشهد، بماند که خودم هم نیمه مشهدیم. شاید اگه هر سفر دیگه ای بود برای آدم تکراری و عادی میشد، اما اصلا مشهد فرق میکنه، هزار بار هم که بری انگار بار اولته. انگار همون هیجان دفعه اول رو داری، شاید هم بیشتر.

من سالی سه بار میرم مشهد؛ عید و تابستون و ایام زیارت مخصوص و مجموعا به اندازه یک ماه از سال در مشهد هستم، اما کل اون روزها یه طرف، این شب و روز زیارت مخصوص امام رضا یعنی 23 ذیقعده یه طرف.

از دیشب باز همون هیجان خاص و دلچسب اومده سراغم آخه سلطان طوس، شمس الشموس، آقا ثامن الحجج دوباره بنده نوازی فرموده و اذن سفر به دیار عشق، به مشهد مقدسش رو بهمون داده و امروز ساعت 3 با جمعی از دوستان عازم حرم با صفا و غریب نوازشیم. ان شاءالله نائب الزیاره همه ی دوستان خوبم به ویژه خوننده های این وبلاگ هستم.

این چند بیت از سروده های برادر خوبم، رضا تاجیک عزیز، زبون حال ما و همه مشتاقان آستان بوسی علی بن موسی الرضاست :

طلسم حاجتم آخر شکسته خواهد شد

و این طناب تعلق گسسته خواهد شد

چقدر آمده ام من زیارت سلطان

ز دست سائل درمانده خسته خواهد شد؟

خدا کند که نگوید بیا، بگیر و برو

دگر نیا که در خانه بسته خواهد شد

عصر یک جمعه دلگیر ...

shemiran — Fri, 06 Nov 2009 18:51:18 GMT

جمعه ۱۵/۸/۸۸

غروب یک جمعه پائیزی - چشم انداز ارتفاعات شرق تهران از مسیر کلکچال

عصر یک جمعه ی دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم که چرا عشق به انسان نرسیده است؟ چرا آب به گلدان نرسیده است؟ چرا لحظه ی باران نرسیده است؟ وهر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است، به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است.

بگو حافظ دلخسته ز شیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است ؟چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است؟

دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد، زمین مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد،فقط برد، زمین مرد، زمین مرد ،خداوند گواه است،دلم چشم به راه است، و در حسرت یک پلک نگاه است، ولی حیف نصیبم فقط آه است و همین آه خدایا برسد کاش به جایی، برسد کاش صدایم به صدایی...

عصر این جمعه دلگیر وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس، تو کجایی گل نرگس؟ ...

بخشی از سروده زیبای حمیدرضا برقعی

استاد صبحدل ؛ مردی که حق بزرگی به گردن شمیران داشت

shemiran — Wed, 04 Nov 2009 13:27:18 GMT

چهارشنبه ۱۳/۸/۸۸

لحظاتی قبل مطلع شدم جناب حسین صبحدل مؤذن معروف و استاد برجسته قرآن، بعد از سالها کسالت به جوار رحمت الهی پیوست. اذان ایشون که در دستگاه بیات ترک اجرا شده رو حتما تا حالا از صدا و سیما شنیدید. استاد صبحدل تا جایی که من از بزرگترها شنیدم علاوه بر تسلط به ردیف های آوازی و موسیقی، منشأ خدمات زیادی در زمینه معارف اسلامی و قرآنی در رادیو بود.

مراسم تشییع استاد، فردا پنج شنبه فردا ساعت 9 صبح از مقابل مسجدالمهدي در خيابان استاد حسن بنا، خيابان مجيديه جنوبي انجام مي‌شه. مراسم ختم روز جمعه پانزدهم آبان‌ماه در مسجد المهدي و از ساعت 14 تا 16 و مراسم بزرگداشتي نيز روز يكشنبه هفدهم آبان در مسجد بلال سازمان صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران برگزار مي‌شه.

با توجه به اینکه مرحوم صبحدل در سالهایی نه چندان دور در شمیران و از جمله در جماران جلسات قران برگزار میکرد، حق بزرگی به گردن این منطقه داشته و دارد. از درگاه خداوند برای روح استاد طلب رحمت و مغفرت میکنم.

در همین زمینه :

فایل صوتی اذان استاد صبحدل

گزارش تصویری/ مراسم تقدیر از صبحدل

یادی از استاد حسین صبحدل

اذان صبحدل پس از 40 سال هنوز به عمق جان نفوذ می‌کند

استاد حسین صبحدل را فراموش نکنیم

استاد صبحدل: بانی ربنای شجریان

صبحدل از شجریان رنجیده خاطر شد